|
|
جشنواره تئاتر و يك نمايش خوب* ماهنامهي آدينه گذشته از كار استادان بيضايي، رادي و صادقي در خيل نمايشهاي عرفانزده، شبهجنگي، حركات موزون و تجربههاي ديگر در جشنوارهي امسال تئاتر فجر، زمستان 66 كار گروه جواني كه پيش از اين " شب بهخير مادر" ماشا نورمن را به روي صحنه آورده بود به دلايلي متمايز بود. نخست آنكه مضمون نمايش معاصر و امروزي است. ماجرا در اواخر زمستان 66 و در آغاز موشكباران تهران ميگذرد. چهار عضو يك خانواده، مادر، دختر، داماد ( كه بر سر اختلاف با دختر از خانه گريخته است ) و برادر از كشاكشها و مشكلات خانوادگي در رنجاند ( حتا پسر خانواده در آغاز نمايش از خانه ميگريزد ) كه ناخواسته درگير ماجرايي سهمگين و بيروني ( موشكباران ) ميشوند. در لحظات پاياني نمايش دو تن از همسايگان نيز براي بيرون آمدن از غربت و تنهايي به آنها ميپيوندند و صداي حاشيهي نويسنده اعلام ميكند كه لحظاتي بعد موشكي اين خانه را بر سر ساكنانش ويران ميكند و پسر گريخته هنگامي به خانه برميگردد كه كاشانهي خود و خانوادهاش را با خاك يكسان مييابد. در سراسر نمايش صداي نويسنده و همسرش به تناوب به داوري دربارهي شيوهي زيست روزمره و جنبههاي مختلف شخصيت قهرمانان نمايش ميپردازند. در اين نمايش از لكنتهاي معمول نمايشهاي دانشجويي و حتا حرفهاي، شكستن مصنوعي خط روايي، آزمايشگريهاي متظاهرانه و موزيكال نمايشهاي عاميانه هيچ خبري نبود. نمايش روايت خود را نسبتا يكدست و راحت تا به پايان دنبال كرد و تماشاگر را تا انتها در پي خود كشاند. نمايش زمستان 66 كار محمد يعقوبي با شش بازيگر اصلي و دو صداي حاشيه عرضه شد. * ماهنامهي آدينه، شمارهي 125 و 126، نوروز 77، صفحهي 6
|